The Greta Climate

Er was een tijd, nog niet eens zo lang geleden dat men als jongere geen recht van spreken had.
Een mening hebben, zelfs aan de zondagse familietafel werd onderdrukt omdat men nog geen verstand had om met de grote mensen mee te praten.
Ik geef eerlijk toe, af en toe wat frustrerend, maar het leerde velen van ons één zaak, namelijk respect aanleren aangevuld met een stukje wetenschap wanneer wij wel een stukje mening mochten delen … als het ons gevraagd werd.

De jonge dame Greta Thunberg heeft op een ongepaste manier haar ongenoegen geuit, een jonge tiener onwaardig.

Hadden wij tegen onze ouders, of ouderen in het algemeen zo’n toon aangeslagen dan hadden wij alle hoeken van de kamer én huis gezien.
Vraag voor mezelf is, waarom men ons in de aanvang jaren 70 wijs en zot gemaakt hebben dat er binnen 30 jaar een kleine ijstijd zou aanbreken ?
In 1976 kregen wij van onze moeder aarde zowaar één van de warmste zomers ooit op ons dak.

In de jaren 60 waren er opstanden van studenten, zowaar een revolte tegen het bestel in het algemeen.
Elke generatie heeft en doet zo zijn verhaal.

In de jaren 70 werd en zou plastiek de toen glazen flessen vervangen, recyclage tot hergebruik bleek te duur te worden.
Men diende én zou het beterkoop produceren, eenvoudig, voor eenmalig gebruik én men kon het eenvoudig weggooien na gebruik. De “wegwerp maatschappij” was geboren !
Houten speelgoed werd ontraden, want de natuur en meer specifiek de bomen dienden beschermd te worden.
Speelgoed gemaakt uit metaal kregen ook een klever “ongewenst” toebedeeld.
Een stevige wollen trui en sokken werden ook zogoed als taboe, want deze werden gemaakt van wat ondermeer schapen ons aanleverden.
Afgezien van een beperkt percentage katoen werd kledij gemaakt door toevoeging van polyester.
Speelgoed, fopspenen, … en ontelbare andere artikelen dienden nu verplicht uit plastiek vervaardigd te worden.
Vele van deze artikelen hadden het voordeel dat ze goedkoper werden bij aankoop. Geen heffingen, geen statiegeld … Weg dus met al die onnodige bijkomende taksen.
Eén specifieke partij was hiervan de aanleiding en zou het anders gaan leven tot een way of life inluiden.

Nu komt men tot de vaststelling dat er teveel plastiekafval is, alhoewel iedereen zogoed als mogelijk sorteert en recycleert.
Elke generatie kreeg de laatste decennia zowat een eigen verbod (vul deze gerust zelf aan).

Sinds de Y2K generatie lijkt vlees eten des duivels. Gaat men dan de runderen ook gaan uitroeien omwille van té vervuilend ?
Elk levend individu, ook wij mensen, dienen elke dag ons gevoeg te doen, anders kunnen wij lichamelijk niet blijven functioneren.

Zowat elk individu heeft één of meer smartphones, een pc of tablet.
Ontelbare jongeren en jong volwassenen kunnen vaak niet meer zonder hun “window to the World“.
De smartphone word niet enkel thuis gebruikt, wandelen en fietsen kan niet meer zonder dat men constant in verbinding staat met “iemand“, doch de wereld, en meer speciaal hun aandacht voor de wereld omheen henzelf word vrijwel onbestaande.
Op restaurant, op welk evenement ook is de smartphone het voorwerp die “luistert en kijkt“. Een simpel doodgewoon gesprek is steeds onderhevig aan die ene pingel van hun buddy de smartphone.

Daar stopt het echter niet bij.
Elektrische wagens en fietsen luiden het ultieme tijdperk in van de “groene én schone” energie.
Groen én schoon ?
Groen staat voor de wijze waarbij het opgewekt word, bv windenergie. De natuur “helpt” ons dus om te kunnen beschikken over het nodige comfort.
Schoon staat voor het feit dat het gebruiksvoorwerp niet vervuilend inwerkt of geen zichtbare schadelijke uitstoot heeft.
Doch hoe schoon is schoon ? Als men dit alles niet kan gedaan krijgen zonder het gebruik van batterijen, printplaten, tot zelfs het gebruik van edelmetalen.
Elk gebruiksvoorwerp is in deze “moderne tijd” strikt gebonden aan een levens- en gebruiksduur.
Een iPhone hebben is niet OK als men niet elk jaar overstapt naar het allernieuwste model.
Als men het heeft over het ontstaan van de wegwerpmaatschappij uit de jaren 70 kan men enkel tot het besluit komen dat de “groene gedachte” in de 21ste eeuw bijdraagt aan deze wegwerpmaatschappij.

Ik vraag me af of deze jonge vrouw Thunberg zich kan projecteren naar haar toekomstige “groen én schone” wereld als volwassene … Niets is perfect, ook niet die van haar.

2019 09 23 Greta Thunberg - UN NYC Polterclimate

#getridofTrump

Hij is een losvliegend projectiel zonder baan, zonder doel.
Wat hem passeert op zijn traject word binnengehaald of weg gewuifd.
Zijn vazallen kijken vol trots naar hem op en hebben geen oog meer om wat om hen heen gebeurd. 

Men weet nu in de USA ook eens hoe het in Europa eraan toeging ten tijde van de middeleeuwen (ca. 500 tot ca. 1500).

#getridofTrump

TinyT

METOO vs U2

Van #METOO naar #U2 is slechts een kleine stap.
Straks kunnen wij elkaar vragen “Jij ook al ?”.
Heeft iemand in zijn leven ooit een hand op de rug gelegd van een ander individu ?
Ja ???
Wel dan hebben wij allemaal een “vergrijp” op ons geweten !
U had toch ook die ene vriend of vriendin die je steeds maar de hand vasthield, ja zelfs op publieke plaatsen, op plaatsen waar iedereen jou kon aanschouwen.
Heeft daar iemand over geklaagd ? Tenzij een jaloerse vriend of vriendin dit snel doorvertelde aan één van hun buddies, is niemand komen opdagen met een gevestigde macht om u in te rekenen.
Meer zelfs, tijdens die handeling gaf het elk een goed gevoel van geborgenheid, een houvast, iets wat men ook weleens vriendschap noemt.

Nog erger, sinds iedereen een GSM heeft, is er wel ooit eens aan elkaar een noeste onverantwoorde sms verstuurd, die pardoes beantwoord werd met “LOL”.
Wie nooit een sms verstuurde naar kameraden met enige pittige inhoud, zal er op hun beurt weleens één ontvangen hebben. Was het iets te aangebrand ? Dan heeft u dit bericht vast verwijderd ?
Niemand maakt mij wijs dat sms berichten van 10 tot 20 jaar oud bewaard blijven in een toestel wetende dat een modale GSM een levensduur heeft van 2 tot 4 jaar. Daarna word deze netjes verpulverd op het containerpark.

Als we de sociale media mogen geloven leven wij in een “HUG maatschappij”. Wat staat voor : “Al wie geen knuffel geeft is het niet waard om erbij te horen”. Friends for life ! BFF ! etc …
Deelt u ook weleens een GIF waar een dubbele bodem inzit ?
Plaatst u ook weleens een afbeelding of tekst op jouw facebook waar men het raden naar heeft ?
Werd deze afbeelding ooit geliked middels het gebruik van “een hartje” ?
Mijn raad zou zijn, verwijder dat bericht meteen, want wie weet ziet iemand van jouw “friends” er wel een dubbele bodem in om dat asap door te gaan vertellen aan jouw vriendenkring dat het lief van ABC “haar hart” opende voor jou.

In welke maatschappij zijn wij terecht gekomen als men gaat oordelen over grensoverschreidend gedrag uit een tijdsperiode waar het woord nog niet was uitgevonden ?

Meer nog, ik zou durven te stellen “Wie onschuldig is werpe de eerste steen”.

Het mag u als lezer duidelijk zijn dat ik het hierbij niet heb over sexuele vergrijpen, onafgezien van het geslacht.

Doch als we echt de richting uitgaan van het puriteinse Amerika, weet dan dat je beter het ganse zootje van sociale media gedoe gaat verwijderen uit jouw bestaan. Je het best nooit meer afspreekt met een vriend of vriendin, tenzij er een chaperonne bij aanwezig is om toe te zien dat je niet te dicht naar elkaar toegroeit.
Neem niemand meer vast om te troosten, om geborgenheid aan te bieden, om te laten uithuilen.
Hou voet bij stuk bij elk van jouw ontmoetingen, toon geen aanhankelijkheid meer, toon geen empathie, beter zelfs negeer straal de ander !

Is dat de maatschappij die men wenst voor ons allen modale burgers ?
Elke menselijkheid zal ons vreemd worden, en dan klagen dat niemand meer naar jou om kijkt ?

METOO vs U2 Newspaper

Paranoia

Het grote woord is eruit paranoia !

Of dienen we te zeggen : ze maken de mensen paranoïde ?

De school is pas begonnen en tal van talkshows en duidingsprogramma’s hebben terug hun gading gevonden in het afschrikken van iedereen die nog niet overtuigd waren van het feit dat er gevaar loert op elke hoek van de straat

Ik ben het volledig eens dat kinderen beschermd dienen te worden voor kwade elementen in onze maatschappij. Is het niet beter om kinderen te harden en assertief te maken mocht zich iets voordoen die aanleiding kan geven tot onvoorziene omstandigheden ?

In het drukke wereldje van onze hedendaagse maatschappij lijkt het me vaak dat sommige ouders niet meer in staat zijn om problemen te voorkomen, deze in te schatten en dit over te brengen op zo’n manier dat kinderen begrijpen wat kan en niet kan. Tijd vrijmaken om met de kinderen een gesprek te hebben over de dagelijkse beslommeringen van een kind is evenzo belangrijk in de ontwikkeling ervan. De zoon of dochter zal zich gemakkelijker uiten tegenover de beide ouders, en indien er wat ongewoons blijkt voor te komen in hun verhaal kan er gepast en tijdig op gereageerd worden. Begeleid hen naar school of naar de speeltuin en maak deel uit van hun leefwereld. Maak eens tijd vrij, niet voor de sportavond, niet voor de zoveelste vergadering, maar maak tijd vrij voor het kind.

Het zal u beiden een gevoel van waardering van weerszijden geven en bij thuiskomst kan het kind zijn / haar belevenissen vertellen in alle geuren en kleuren. Hoe vaak valt dit nog voor in een gezin ? Het is vaak eenvoudiger hen meteen naar boven te sturen richting kamer waar ze zich bezig kunnen houden met hun game console, de dag was immers reeds druk genoeg en de uiting van geluk bij het kind komt vaker over als : nu is het genoeg geweest !

Is het u reeds overkomen in de supermarkt dat een vader of moeder met kind uw pad kruist en één van hen opeens het kind toeroept : Pas op voor die meneer !

Mijn reactie tegenover die ouder is dan steeds, mijn excuses, maar ik ben niet gevaarlijk, ik ben mijn inkopen aan het doen. Het lijkt me vaak dat ik een aura uitstraal alsof ik, en vast nog anderen met mij, een duivelse uitstraling hebben die gevaarlijk lijkt. Mocht men het kind nu vertellen, maak even plaats zodat meneer of mevrouw kan passeren zou mij dit al wat vrolijker in de oren klinken en kan ik zowel de ouder als het kind bedanken dat ik doorgang heb.

Men vergeet vaak dat het paranoia maken een mes is die snijd aan 2 zijden. Eén het kind en twee diegene die aangewezen word als subject. Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld dat iemand aan huis kwam en bij een eerste kennismaking zei : Ah dat is een schoon manneke / meiske. Ik zou het niet meer durven zeggen, en nog minder zou ik het kind de hand willen reiken om het een goeie dag te wensen. Stel je eens voor dat men kwade bedoelingen zou hebben ?! Het maakt dat het kind word afgeschermd, vaak afgeschrikt, dat het geen verantwoordelijkheden meer aanleert en nog minder inzicht en empathie verkrijgt om zelf te beslissen of het zich er wel goed bij voelt.