Corona Tussentijdse Review

Deo dato Maart 2020.

Van dag 1 ben ik op zoek geweest, inderdaad op zoek, naar handschoenen en mondmaskers.
Nergens te vinden, noch te koop. Ach ja, de levering uit China bleek niet conform de Belgische richtlijnen, nochtans 2 weken later zie ik op BBC World eenzelfde vliegtuig, met identieke containers uitgeladen worden op Britse bodem op gejuich onthaalt door Boris Johnson.
Wie vertelt ons de waarheid ?

Heb uit dat gevoel van onveiligheid ons aangepraat door het nationale TV journaal via een contact / artiest die ik persoonlijk ken me ingeschreven op zijn custom mondmaskers en deze online besteld.
Doch ook hier, tot teleurstelling van hemzelf, werd de levering pas uitgevoerd na 1,5 maand.
Ik kreeg een pakket plastiek handschoenen – omwille van ons opgedrongen door de media en politiek indien men een supermarkt bezocht – bij een bevriend benzinestation.
Oef, ik was veilig nu alhoewel het nog geen medische handschoenen waren … dacht ik, maar nog geen mondmasker.

Ik belde mijn huisarts en die zei me “kom gerust langs voor een exemplaar van mijn voorraad”.
Eindelijk kon ik me “veilig” doorheen Coronawereld bewegen.
Kort daarop deed Stad Roeselare een bus aan bus bedeling van herbruikbare maskers, 1 per gezinslid waarna deze actie nog tweemaal werd herhaalt.
Na dik 2,5 maand en na vaak gemaakte bezoeken, werden plastiek kits per 10 mondmaskers aangeboden in de apotheek. Kostprijs 32 Euro …
Een bevriend dokter vertelde me “1 mondmasker heeft een productiekost van 20 cent”. Maar nog steeds geen handgel.

Ik heb me zot gezocht om handgel omwille van wat te horen was via TV uit monde van de “virologen” … Wassen, wassen én ontsmetten met handgel !
Ik vond uiteindelijk op een Nederlandse website handgel aangeboden in 750 ml flesjes aan de prijs van 14 Euro. Levering gebeurde na 2 dagen.
Na de 3de maand vond ik een apotheek in de stad die ze op voorraad “zou” hebben. Een flacon van 125 ml voor 18 Euro !
Handschoenen draag ik niet meer – alhoewel nu ruim op voorraad – omdat mijn huisarts oordeelt “ze geven U een vals gevoel van veiligheid”.

We zijn inmiddels in week 26, inderdaad vrijwel 6,5 maand in het Coronaverhaal … en een mens zou er moe van worden.
Als alleenstaande dien ik niet op bezoek te gaan naar de “zo geliefde bubbels”, want iedereen heeft zijn eigen familiebubbel.
Indien men tijdens het boodschappen doen al een bekende ontmoet dient men elkaar fysiek te mijden, want een hand geven is des doods, laat staan dat ik iemand van hen zou wensen een knuffel te geven.
Sociaal leven kan men dus beschouwen als nihil … en ik die dacht dat 2020 een scharnierjaar zou worden om een stap vooruit te zetten na tal van tegenslagen in de voorbije jaren.

Meanwhile zegt men dan zo mooi in het Engels gaat de Corona show op TV gewoon verder. Het begint te gelijken op een “soap”.
De alleswetende virologen, specialisten én politiekers duiken in elke nieuws gerelateerde show op, goedlachs maar zo “lijkt het” nog even consequent.
Wat mogen zij dat wij niet “kunnen” doen ?
Antwoord : Zij mogen, kunnen en wellicht dienen hun sociale bubbel te verlaten om “het volk” duidelijk te maken dat wij de regels als bevolking dienen te volgen.
Dit aanschuiven aan tal van tafels met steeds vaker een andere gastspreker komt bij mij over dat zij blijkbaar immuun zijn voor alle opgelegde regels.
De politiek werd vorige week als het ware in het hart getroffen toen bleek dat Egbert Lachaert besmet was met Covid-19.
Weg dus de kansen op een definitieve regering, want één van hen die de voorbereidingen dient te maken blijkt zelf besmet.
Als burger van ons land zou men beginnen te denken “ach eindelijk één van hen”.

De mens is een kuddedier, en eens men de kudde kan leiden naar een ander bestemming volgt iedereen dat bepaalde traject.
Het lijkt me dat wat ik het “Corona verhaal” noem onze toekomst méér dan ingrijpend zal veranderen.
Wereldwijd was er strijd en tegenstrijd over het klimaat, sociaal economische items, maar dat leek me enkel de hardliners te beïnvloeden. Merendeel van de bevolking zag het gebeuren vanop afstand, of maakte er geen deel van uit.
Het erop “inhakken” van hoe het niet moet in ons dagelijks bestaan kan verregaande gevolgen hebben als wij als mensen niet snel een nieuw traject krijgen aangeboden die ons terug een toekomst kan bieden.
Een toekomst waar men zich terug kan begeven in en op plaatsen waar wij ook naartoe wensen te gaan.
Een sociaal gerichte toekomst waar wij terug “deel uitmaken van de samenleving”, zonder grenzen in het begroeten en ontmoeten van onze soortgenoten.

Ik zie voor mezelf 1 belangrijk punt in de toekomst die ik afleid uit het verleden.
De “Spaanse Griep” anno 1920 werd gevolgd door de “Roaring Twenties”.
De vrouwen ontdeden zich voorgoed van het korset, couturier Coco Chanel deed een nieuwe wind blazen in modeland, politiek onderging een periode van toenadering, de Charleston is het icoon van de “Roaring Twenties”, aangevuld met de Rumba en Foxtrot.
Dat dit mooie nieuwe leven in de jaren 30 zou gevolgd worden door de “Grote Depressie” was toen nog een ver van mijn bed show.
De “Hong Kong Griep” anno 1967 – 68 speelde zich af in de “Roaring Sixties”.
Het waren weliswaar woelige jaren met tal van oorlogen die her en der werden uitgevochten, maar het waren ook wilde jaren als men terugdenkt aan het enorme aanbod in muziek die dit decennium ons opleverde.
Het orgelpunt van deze periode was Woodstock van 15 tot en met 18 augustus 1969.
Ook deze periode werd gevolgd door een crisis periode, de eerste en tweede oliecrisis, de Koude Oorlog steekt zijn kop op en terrorisme grijpt om zich heen.
Doch de 70s crisisjaren brachten ons ook mooie zaken in de music scene zoals Reggae, Glitter Rock en Disco.
Kort door de bocht zou men kunnen zeggen, wat The Beatles en Rolling Stones waren voor de 60s, was ABBA dit voor de 70s.

Er is dus hoop, en dat is wat men via tal van mediakanalen ons dreigt te ontnemen.
Het vertier in de horeca en in muziekland zit in een héél diepe put. Vele zaken, bedrijven en artiesten gaan zichzelf opnieuw dienen uit te vinden.
Eens iedereen, en elk van ons onze “nieuwe draai” hebben gevonden kan het wellicht “een tijd van verlichting” worden waarin wij als mensheid eindelijk gaan begrijpen dat leuk doen en zijn net iets leuker is dan het zich ergeren aan onbenullige zaken.

Corona Event Tristesse

Voor iedereen die dient te leven van aanwezig publiek is het een onwaarschijnlijke HELse tocht die men niet kan terugdraaien.

Elk die leeft en werkt in de sector zijn stuk voor stuk mensen met persoonlijkheid én vooral met idealisme.
Ik stel me enkel de vraag bij hoeveel het idealisme het geheel zal overwinnen.

Een mens dient te kunnen verder functioneren, ook in het gewone dagelijkse leven weg van de scene.
Als beiden na die lange tijd dreigen weg te vallen zonder te weten wanneer het wel terug kan dan gaan elk van hen dringend dienen persoonlijk aan te kloppen bij wat zich in ons land pleegt minister of verantwoordelijke te noemen.

Elk normaal functionerend mens heeft er eigenlijk geen woorden voor.

Men heeft er geen woorden voor als men woensdag (19.08) “de Zomer Van” bij de VTM zag waar aanwezige politiekers zonder afstand houden aan tafel zaten en waar Will Tura op verwelkomt werd.
Will deed het uit betrokkenheid, ook hij dient zijn brood te verdienen …

Maar alle aanwezige politiekers en de rest van het gezelschap zaten samen aan 1 tafel “groter” dan een bubbel van 10 met een brede glimlach te genieten van het goede leven.
Te weten dat héél wat gewone burgers met inbegrip van de event sector het niet meer mogen en niet meer kunnen … want wie de bubbel negeert zal straf krijgen.

De wereld is op dit moment te gek voor woorden, en dat laatste is laat ons zeggen nog vriendelijk uitgedrukt.

2020 08 10 Steun Cultuur en Evenementensector 02 (slide)

Corona Evenementen

Het is hemeltergend hé !

Ik heb het betoog van epidemioloog Pierre Van Damme vandaag gevolgd en alhoewel het enorm hard aankomt en niemand er ook maar één stap op vooruit gaat is het wellicht nog één van de weinigen die zijn mond durft open te doen.

De politiek heeft met de dalende curve brood uitgedeeld aan de burgers als een vorm van “we zijn goe bezig“, doch de spreekwoordelijke spelen zijn nog aan de gang en het lijkt erop dat de politiek enkel oog hebben op dit moment voor “hun” spel.
Het zwaar aan de boom schudden door dhr Van Damme zal de politiek hopelijk hun focus laten richten opnieuw naar de burger.

In diverse steden worden mondjesmaat enige initiatieven opnieuw mogelijk, doch laat ons hopen dat deze niet kapot worden gemaakt door wat zich op nationaal politiek vlak afspeelt.

AUB verlies de moed niet en probeer met wat nog mogelijk is er iets van te maken.
Het is een back to basics, niet gewenst, maar op dit moment de enige uitweg.

Stay safe !

bron : foto HLN 

Pierre Van Damme

Corona Entertainment

Het moet enorm frustrerend zijn om als allerlaatste sector te mogen en kunnen hopen om aan bod te komen.

Zelfs in tijden van beide oorlogen was amusement en enig entertainment voor onze ouders en grootouders de sprankel hoop op betere tijden.
Blijkbaar leven wij in het heden in een omgekeerde wereld, een wereld waar het virtuele nu allermachtig is.
Doch echt amusement en entertainment gaat tot in de ziel, raakt het hart en dat kan men enkel bereiken door echt contact te maken met anderen.
Het maakt onze kop zot, maar niet op dé happy manier.
Gemis aan adrenaline leid tot een gevoel van machteloosheid.
Nochtans zou het reflectie tot ons zelf dienen bij te brengen, maar ik weet maar al te goed omwille van eigen ervaring dat dit laatste zeer moeilijk is.

Zich sterk houden zijn zoals ikzelf dan formuleer slechts woorden, maar men mag niet uit het oog verliezen dat men er door moet, niet mag opgeven.

Probeer vol te houden, de sun rays komen terug.

Opgedragen aan U allen die werkzaam zijn in de entertainment business.

2020 06 23 DJ Lights Entertainment - Spiegelbol (wallpaper)

Internet aan de speed

Als men het heeft over internetsnelheid, de luxe en comfort dat het ons geeft, de talrijke providers die elkaar de kop afbijten met de beste deals, dan roept een kijkje over de grenzen binnen Europa enige vragen op.
Enige tijd geleden kieperde Spanje het DAB gebeuren overboord omwille van wat zij formuleerden als een minimale kwaliteit in vergelijking met wat FM bied.
DAB word voorgesteld als een streaming dienst omwille van de vorm waarin het aangeboden word.
De uitzendingen worden hoofdzakelijk als 64kbps AAC tot de eindgebruiker gebracht die het kan beluisteren via een DAB radio. Wellicht zou een minimale waarde van 96kbps 48kHz mp3 streaming een opwaardering zijn in het digitale medialandschap.

Of men nu DAB minded is in welke vorm ook, even binnen gluren bij de buren kan onze visie hierover verbreden.
Europa word voorgesteld als een eenheid waar het ideaal beeld is dat elk bedrijf op één lijn komen te liggen ten behoeve van de klant.
Er word zelfs de laatste jaren gestreefd naar een min of meer gelijkheid in prijs, of het nu gaat over telefoon, sms- of dataverkeer.
Blijkbaar lijkt het alsof landen zoals Spanje hierin achteraan bengelen op een wijze alsof wij in België en Nederland het internet ervaarden aanvang deze eeuw.
Een minimale up & download die voor velen van ons leidde tot ergernissen. Een bestand downloaden kostte heel wat tijd en gevloek daar met regelmaat van een klok er zich breuken voordeden in de verbinding.
Zowel uit de Canarische eilanden als vanop het vaste land in Spanje bereikte mij een merkwaardige vaststelling die hierbij aansluit.

Een Belg die er woont, te Fuerteventura, geeft ons een beeld van deze anno 2019 minimale kwaliteit in de Spaanse service.
Men dient het er te doen met een download van gemiddeld 7,5 Mb/s en een upload van 0,30 Mb/s.
Voor vele Belgen en Nederlanders voorhistorische waarden.
Uit cijfers uit Oktober 2018 blijkt echter dat Spanje één van de duurste tarieven heeft als het aankomt op internet en internet/TV pakketten.
Het gemiddeld jaarbedrag voor internet gebruik is 636 Euro (53 € per maand). Wenst men daarbij ook televisie mag men rekenen op een toevoeging van gemiddeld 155 Euro.
Met andere woorden, minimale kwaliteit aan de hoogste prijs.
Het goedkoopste land binnen Europa blijkt Duitsland te zijn met 33,67 Euro gemiddeld, gevolgd door Frankrijk met 35 Euro (gebruik internet + telefoon).

Het lijkt me dat het ideale beeld van één Europa, met de voordeligste tarieven voor elke consument dringend een behandeling met “speed” kan gebruiken die zal leiden tot een uniforme snelheid annex prijs voor het gebruik van het internet.

Een overzicht van prijzen en Spaanse providers kan men vergelijken via deze link :

2019 05 12 Fuerteventura Spain Up & Download speed

Piraat Evanna

Er zal worden ingebroken tijdens de ochtend bij NRJ Vlaanderen op dinsdag tot en met donderdag tussen 7 en 8 uur !
Zo werd de nieuwe “piratenzender Evanna” aangekondigd als toemaatje bij het nieuwe seizoen “Gert Late Night”.
In het huidige medialandschap zou men voor minder rechtop gaan zitten om met gespitste oren het tijdsein van 7 uur af te wachten.

Voor de jongere lezers, een “piratenzender” is geen nieuw gegeven.
Lang voordat elk land hun officiële radiozenders hadden zijn vele initiatieven geboren op zolder of in een keldergat, inclusief de nodige antenne op het dak zodat iedereen in de wijde omgeving kon meeluisteren én genieten van dat bijzondere fenomeen.
In Nederland is het nu nog steeds een kat en muisspel, noem het een nationale sport, om her en der een tijdelijke FM radio op te starten die de piratenhits de huiskamer laten binnen knallen.

Of men nu radio minded is, of één van de vele luisteraars, maakt het wat los.
Wat zal er gebeuren ? Welke bijzondere thema’s gaan aan bod komen ? Maar nog zo belangrijk : Welke muziek gaat die piratenzender draaien ?
Binnen het concept van de Gert Late Night show kan men zich alvast één en ander voorstellen. Fris, monter, bijzonder, met open vizier en open hart.

Het had mooi geweest dat de lijn van de VIER talkshow door Gert en James werd doorgetrokken naar een radioshow, netjes langszij, inhoudelijk, af en toe grappig en omdat het nu eenmaal radio is, met muziek die men niet zo snel meer te horen krijgt in de wereld van eenheidsworst die radio in het heden is.

Een zanger hadden ze alvast aan boord, André Hazes jr. Men zou verwachten dat Radio Evanna ook effectief “binnenbreekt” in het format van NRJ. Nederlandstalige muziek, aangevuld met wat vergeten hits en afgewerkt met de voor NRJ herkenbare hits.
Dat zou pas verrassende radio zijn op een netwerkradio die in Vlaanderen amper 8 maand te beluisteren is. Durven ! Doen !
Het had een mooi alternatief geweest op wat velen vandaag als radio kennen.
NRJ had er vast baat bij gehad, ja dan neen tijdelijk een nieuwe schare luisteraars én 1 uur per dag muziek die je de rest van de dag niet te horen krijgt.

Tot spijt van velen, niets van dit alles.
De opslag van deze radio match was buiten de lijn, meer zelfs, inhoudelijk is het ver buiten de lijntjes gekleurd. De wijze waarop radio gemaakt word zou me in de file tot ver achter mijn oren doen blozen en mij doen beslissen een andere frequentie op te zetten. Het is een ochtendshow onwaardig.
Gert Verhulst die een pur sang media figuur is en zijn strepen meer dan verdient heeft valt in een diepe afgrond waar ik mezelf de vraag bij stel of zij het met hun productieploeg wel allemaal “zo” bedoeld hadden.
Gert en James zijn een enorm krachtig duo, maar die zich nu laten meedrijven op een glad stuk ijs die men ijdelheid noemt. IJdel zijn is wat mij betreft een troef, maar het lijkt me dat ze verblind zijn door hun eigen reflecties.

Piratenradio, dat zou het worden. Jammer, het zal de geschiedenisboeken niet halen.

Het enige item die de geschiedenisboeken wél haalde is de filler die gebruikt word door de voice-over stem. Dit muziekje is nog steeds herkenbaar en werd reeds 1000-den (en vast nog meer) keren gedeeld, gespeeld en is bij miljoenen bekend.
De filler is namelijk één van de muziekjes waar “jingles” werden op ingezongen voor één van die “echte piratenzenders”, Radio Mi Amigo.
Meer zelfs, er is gelijkenis tussen Radio Evanna, Radio Mi Amigo en de talrijke tijdsgenoten uit de golden 60s en jaren 70. Die piratenzenders die men “zeezenders” noemde zonden illegaal uit vanaf …. een schip, net zoals het bij Radio Evanna gebeurd.
De zeezenders lagen echter ver buiten territoriale wateren en braken op hun manier in op het radiobestel van de toen officiële nationale zenders.
Zij maakten radio op hun manier met de voor hun tijd “hits only”, maar evenzo maakten zij een link met het verleden door het draaien van oudere hits.

Het had leuk geweest voor echte radiofans om die tijden 3 maal per week, 1 uur per dag opnieuw te kunnen beleven.
Leuk detail hierbij is dat Radio Mi Amigo door tal van initiatiefnemers in 2019 in de spotlight word geplaatst omwille dat het 45 jaar geleden is dat zij hun uitzendingen startten (1974), en beëindigd werden 40 jaar geleden (1979).

Dit gegeven had bij Gert Verhulst met zijn business spirit een licht dienen te laten branden in zijn bijzonder brein.
Zijn musical “40 – 45” schouder aan schouder met het geesteskind van wijlen Sylvain Tack, “Radio Mi Amigo 40 – 45”.
Het had mooie radio opgeleverd, het oude en nieuwe verenigt, de hits only uit een muziekperiode van 1974 tot heden.

Radio Evanna

Elektriciteit Op Nul

Wellicht heeft u het gisteren ook opgemerkt in een uiterst kort TV nieuwsbericht. Nochtans heb ik niet de indruk dat het werd overgenomen door andere media, ook op sociale media ziet men het niet opduiken.

Dan is er eens positief nieuws en het lijkt me dat weinigen zich geroepen voelen om dit aan elk en iedereen te gaan verkondigen.

Wat is er gebeurd ?

De kerncentrales zijn actief en de natuur zorgde voor de rest. Inderdaad de windmolens draaiden op volle toeren tijdens het weekend omwille van het stormachtige karakter van het weer. Het maakte dat er een teveel aan elektriciteit ontstond die maakt dat stroom onder de prijsgrens van 0,00 Euro duikt. Inderdaad, U leest juist, gratis elektriciteit dus voor iedereen. Meer zelfs, in feite dient u geld “te krijgen” als u op dat moment stroom verbruikt.

Nu dat zou men denken, alhoewel niets minder waar is. Het teveel aan stroom kan zo blijkt niet opgeslagen worden en dient “ergens” zijn afzet te hebben. Wij, eenvoudige consumenten kunnen daar geen voordeel uithalen. Grote industriële bedrijven echter wel omdat zij grootverbruikers zijn. De overschot aan gratis stroom word dus netjes gedropt bij diegene die het financieel het minst nodig hebben.

Alle Belgen zijn gelijk voor de Wet, maar we weten allen al langer dan vandaag dat aan dat stukje van de Grondwet iets schort.

Als consumenten dienen we elk jaar opnieuw meer en meer te gaan besparen op ons verbruik. De LED lamp, met een duidelijk lager verbruik, wakkert de interesse aan van menig consument. We zijn dus op de goede weg. Nochtans verhogen de tarieven bij de jaarlijkse afrekening van gas en elektriciteit jaar op jaar op jaar … Het maakt dus dat indien we spaarzaam omgaan met ons verbruik we allen meer dienen te betalen.

Mijn bedenking hierop is dat het complete plaatje die wij voor ogen krijgen nog een stuk vager is dan velen tot nu dachten. Het heeft toch niet enkel gestormd het voorbije weekend ? Het gebeurd wel meer in België. Indien het huidige windmolenpark, die nog beperkt is in omvang in afwachting van meer en betere installaties in de nabije toekomst, samen met de aanwezige kerncentrales bij storm een overschot aan elektriciteit produceren, dan stel ik mij de vraag wie met het profijt gaat lopen.

Sinds een aantal winters worden we om de oren geslagen met tijdelijke “blackouts”, zelfs afkoppelen van het stroomnet is een optie indien er tijdens de winter een schaarste optreed. Wie kijkt naar wie ? Wie maakt wie wat wijs ? Als modale consument zullen wij willens nillens besparen op alles die ons van nut is. Indien we dienen te betalen knikken wij allen netjes “ja”.

Blijf even logisch … Als het inderdaad klopt dat omwille van een nachtje storm er een overschot aan elektriciteit ontstaat stel ik mij de vraag : “Hoe vaak gebeurd dit doorheen het jaar ?”. Toch meer dan vaak in ons kleine landje !

Indien u mijn blog bijdrage nu nog aan het lezen bent … Denk dan eens goed na welk rad ons voor de ogen word gedraaid. We zijn “al ziende blind”. Betogingen en op straat komen voor alles en nog wat, vaak met wat steun van één of meer politieke medemensen. Wie komt er op straat om “halt” te roepen aan wat ik een wangedrag noem bij het overbrengen van berichtgeving en het gebrek hieraan indien het de consument eens profijt kan opbrengen ?

België dient nu niet meteen het land te worden waar het elk moment van de dag gaat stormen, wat zon af en toe is aangenamer en daar knapt een mens van op. Maar het bewijst dat we meer dan ooit uit die ivoren toren van sociale media dienen te komen. Als we kijken moeten we leren om te zien. Als stroom ons steeds maar weer duurder word, dan dienen we op te staan en ons vergewissen dat er ogenblikken zijn dat wij betalen alhoewel het gemiddelde bedrag over een korte tot middellange periode in feite ons voordeel zou dienen te bieden.

Verkiezingen denk u ? Het lijkt me dat van welke kleur een partij ook is niemand van hen ons een lagere factuur zal bezorgen, wat sommigen onder hen ons ook voorhouden. Weet je wel ? De wortel voor de ezel houden zodat hij zonder nadenken en zorgeloos de weg afloopt die hem word aangeduid. Echter een ezel stoot zich geen 2 keer aan dezelfde steen … Wij echter, brave consumenten blijven braaf de kudde volgen en stellen ons verder geen vragen, tenzij af en toe eens klagen dat het leven toch wel duurder word. De “lucky few” zal het worst wezen, zij hebben geen financiële problemen. De modale hard werkende burger zullen verzet plegen … aan de cafétoog, rond de keukentafel en vast zal een nachtmerrie tussenin voor hen het plaatje compleet maken.

Windkracht

King of Neverland

De documentaire van de eeuw “Leaving Neverland” werd op talloze TV zenders aangekondigd als een epos.
Om eerlijk te zijn, inhoudelijk had het heel wat overeenkomsten met een epos.

  • Verhalend en lang
  • Epische breedvoerigheid
  • De helden zijn koningen en legerleiders (cfr : The King of Pop)
  • De goden nemen deel aan de actie en hebben er invloed op

Ik vond de docu vrij zakelijk en droog gebracht.
Men kan zich afvragen als wat men wenst te bewijzen, met bitter weinig getoonde emotie gebracht door de zogenaamde slachtoffers, feiten aanklaagt, of een aanfluiting is om er hun gewin van te maken.

Wat ikzelf bijzonder frappant vond was een telefonische oproep van MJ die hij zou gedaan hebben om na vele jaren terug enig contact te maken.
Dit fragment werd ingebracht naar het einde toe van de docu.
Om één reden ben ik afgehaakt aan de geloofwaardigheid van het geheel.
Diegene die men hoorde zou MJ zijn geweest, doch ik bemerkte in het Engels een bijzonder zwaar Australisch accent die afgesloten werd met een vette lach.

Dat het duo voorheen getuigde in het voordeel van MJ die zij nu na dik 10+ jaar zelf weerleggen kan men beschouwen als meineed tijdens het toenmalige proces.
Dat één van hen vertelde dat hij als jong volwassene (was het 19 of 21 jaar ?) nog contact had met MJ terwijl hij reeds een professionele carrière als choreograaf uitbouwde doet bij mij de vraag rijzen of iemand die vreselijk misbruikt werd überhaupt nog contact opneemt met een belager / dader van de door hem vertelde feiten ?

Dat MJ affectie zocht buiten een entourage die hem omringde is wellicht menselijk.
Heeft MJ illegale feiten gepleegd ? Is dat tenzeerste verwerpelijk !

Doch dan dient men ook Elvis Presley ter orde gaan roepen.
Hij leerde zijn latere vrouw Priscilla Beaulieu kennen toen zij de leeftijd had van 14 jaar.

Alhoewel een media stunt niet uitgesloten mag worden huwde de King of Pop zowaar de dochter van The King of Rock-‘n-Roll.

MJ_Innocent

K-Pop Merchandising

Ik heb gisteren van een kameraad een cadeau ontvangen nav zijn bezoek aan Zuid-Korea.
K-Pop ken je, en men kan ervan overtuigd zijn dat het een industrie opzich is.
Men heeft er zelfs universiteiten waar men tengronde met alle noodzakelijke inspanningen opgeleid word tot artiest.
Slaagt men niet in de selecties, dan kunnen ze het vergeten, enkel the best maken kans op fame en rijkdom.

In bijlage een foto.
Het toont de cover van de “CD box” … een affiche opzich.
De inhoud bestaat uit evident de CD + exclusieve verzamel items zoals sheets met de groepsleden + kleinere versies waar men elk groepslid in aantreft + een clubblad met historiek van de leden inclusief de lyrics + een klein boekje die diverse coupons bevat.
Deze coupons ter waarde van een bedrag kan online ingeruild worden voor aankopen binnen wat de groep aanbied (simpele toegang via QR code).
Eveneens staan er 4 coupons in met 20 % korting voor aankomende optredens.
Leuk detail bij de foto kaarten van elk groepslid is dat deze genummerd zijn (rechterbovenhoek), wat maakt dat fans onder elkaar kunnen ruilen om hun favoriet zo in al zijn gedaanten te kunnen verzamelen.

Voor ons een ver van ons bed show, maar een ware miljarden business in Zuid Korea en bij uitbreiding Azië, want K-Pop is razend populair in ondermeer Japan, alhoewel geen enkel Japanner het Koreaans als taal begrijpt.
Niet meteen een gegeven om de Belgische en Nederlandse industrie leven in te blazen … maar het stemt tot nadenken.

2019 01 02 K-Pop Collectors The War CD

De Kroniek

Via France Inter tijdens “La chronique de Constance” (03.09.2018) kregen de kijkers van de videostream meer te zien dan enkel radiomaken.
De presentatrice ging zowaar uit de kleren en via sommige sociale media maakte dit ophef.

Ach man … moet men zich eens voorstellen … We leven in een “MeToo” tijdperk(je).
In feite super dat een vrouw “uit de kast komt” en simpelweg zegt “dit zijn ze, mijn borsten“.
Het kan toch niet dat wij als generatie, nu ik toch, opgroeide met films als Turks Fruit, Emmanuelle etc … wij de eerste monokini aanschouwden en per toeval we als kinderen vaker dan voorheen de zee zagen samen met de Mama en Papa.
Dat in het weekend “de uitstap” richting Sluis ging om er zogezegd boter te gaan kopen.
Mijn Ma en ik gingen dan een speelgoedzaak binnen, ik zie het nog zo voor me.
Ik mocht dan steeds een Matchbox auto uitkiezen (wat super was, want in België kosten die véél meer) …. en de Papa met een kameraad even verdwenen leek, en daarna met een grote glimlach terugkeerden.

Dat vooral in de jaren 80 in Amerikaanse films er steeds minstens 1 vrij-scene inzat waar men de tepel, borst en meer kon aanschouwen in al zijn schoonheid.
Nu mag dezer dagen in Amerika niets meer of het word geflagged.

Dat bij ons in die tijden in het nachtleven er aan bekenden tussen jongen en meisje “4” kussen werden gegeven, zonder enig probleem … 3 op de wang en 1 recht op de mond, in het laatste geval kon het weleens gebeuren dat men “even” bleef hangen.

Weet jij immers nog je eerste keer dat je een echte blote borst zag ?
Wel ik wel, ik was een jaar of 12 en mocht alleen naar het circus hier in de stad (Wiener Circus).
Een lange rij stond aan te schuiven en naast me stond een meisje – waarschijnlijk zowat mijn leeftijd – met een knopje van de bloes open en zowaar ik zag een echte borst in het volle zonlicht.
Ik kreeg meteen de bevestiging dat ik een manneke was.

Dezer dagen zou men elkaars vrouw vrijwel geen hand meer mogen geven, laat staan ze vastpakken en 2 of 3 kussen geven of men zou aangeklaagd kunnen worden ?
Met wat zijn we bezig ?
We moeten niet allemaal in onze bloten rondlopen, dat zou ook geen gezicht zijn, maar wat die vrouw deed – tijdens een radioprogramma dan nog, is een statement waarbij ik me aansluit.

Als men ijvert dat een mama aan haar baby de borst mag geven in een publieke plaats, dan dient men ook te aanvaarden dat iemand “op de radio” uit de kleren gaat.

2018 09 03 De Kroniek - France Inter