De Herinnering

14 – 18 ! We kunnen er niet naast kijken. Tijdens 2014 – 18 worden heel wat initiatieven ingericht ter herdenking aan WW I. Merendeel van deze evenementen worden ingericht door vaderlandslievende verenigingen, door mensen met een emotionele affiniteit en door theatergroepen en regisseurs die deze herdenking in het daglicht stellen.

Velen hebben de indruk dat enkel de ouderen in leeftijd en van geest zich betrokken voelen tot dit thema. Niets is minder waar !

Er is ook de jeugd die hun steentje hiertoe bijdragen. Er worden bomen geplant, leden van fanfares lopen mee in één van de vele optochten én er zijn ook jongeren die er actief een zaak van maken.

De Burgerschool te Roeselare start elk jaar een project op onder een bepaald thema.

De Leeronderneming van de Burgerschool opent elk jaar een eigen zaak met inbreng van de leerlingen. Dit jaar hebben zij gekozen voor “De Herinnering”. U kan er als klant terecht voor de aankoop van “14 – 18” gerelateerde artikelen, van voeding tot boeken.

Hun aanbod is dus bewust afgestemd op een héél breed publiek … en via deze blog bijdrage wens ik u warm te maken om deze enthousiaste jongeren uw steun toe te zeggen, hen eens een bezoek te brengen, een aankoop te doen … U zal er vast iemand een glimlach mee op het gezicht toveren als blijkt dat een bijzonder cadeau pakje onder de Kerstboom ligt

  • De Herinnering Official website (niet meer beschikbaar)
  • De Herinnering locatie : Noordstraat 69 te 8800 Roeselare – 051 24 51 30

De Herinnering

Advertenties

Delhaize Minus

Wat is het toch fijn om een supermarkt in de buurt te hebben !

Straks dienen we echter vol verwachting uit te zien naar de inplanting van nieuwe buurtwinkels die aan de beste prijs de beste producten verkopen. Het zal voor sommigen onder ons een flashback zijn naar onze jeugdjaren … doch de huidige situatie is nog erger te noemen … Het geeft vast tal van senioren slechte herinneringen van hoe het eraan toeging tijdens WW II. De meest essentiële etenswaren waren toen ook beperkt beschikbaar en konden enkel gekocht worden met rantsoenbonnen. 

Van rantsoenbonnen is er nog geen sprake, doch het aanbod van artikelen in de diverse schappen en rayons geeft een troosteloze aanblik.

Ik ben gisteren, zaterdag, de wekelijkse inkopen gaan doen in Delhaize.

  • De rayon van zuivel = voor 75 % leeg … geen melk, boter, eieren enz …
  • De rayon van charcuterie = voor 50 % leeg
  • De rayon van bereide slaatjes = leeg …
  • De rayon van dranken = de goedkoopste artikelen zoals water ea … leeg
  • De rayon met vers en bereid vlees = leeg
  • De rayon met diepvries artikelen = ook hier de goedkoopste artikelen niet in voorraad

Men zou zich beginnen afvragen of ons land zich in een oorlogssituatie bevind, of is alle macht aan diegene met het grote geld en kredietkaart ?

De verhalen van weleer indachtig dat achter het ijzeren gordijn, ttz de vroegere Sovjet Unie, de mensen hun inkopen dienden te doen met wat de Staat hen aanbood en een supermarkt enkel de basis, levensnoodzakelijke artikelen verkocht aan vaak duurdere prijzen … deden mij echt terugdenken aan beelden van toen die ik als kind nog te zien kreeg in het tv journaal. Alhoewel dat er in de Sovjet Unie wel een aanbod in voorraad was van de essentiële voedingsmiddelen die een gezin nodig had.

Stelt u zich maar eens voor dat uw kind zijn dagelijks glas melk niet mag drinken tijdens dit weekend … of een gezin die het minder breed heeft enkel aankopen mag doen van de duurdere artikelen … een gezin op het laatste moment nog snel de voorraad vlees wenst aan te vullen voor de komende week, doch tot de vaststelling komt dat zij de komende week dan maar beter op de kin kunnen kloppen of simpelweg beter op een ander gaan om daar hun inkopen te doen

De Delhaize Pluskaart zou weleens door menig gezin kunnen ingewisseld worden voor een Delhaize Minus kaart. Om eerlijk te zijn, als vaste klant begin ik er ook over na te denken, en we kunnen evengoed ons vers vlees terug gaan kopen bij de slager in de buurt die vast ook enige zuivel producten verkoopt en een voorraad aan charcuterie binnen handbereik kan aanbieden. We hoeven geen rayons af te lopen met een kar met scheef lopende wielen en het word voor ons netjes verpakt en voor onze neus gelegd. Dat die aankopen wellicht iets duurder zullen uitvallen zal voor velen niet echt een probleem zijn, de lokale slager en andere commerçanten die de gewone man en vrouw nog weten te waarderen heeft wel nog een secondje tijd om even bij te kletsen.

Toen ik straks aan de kassa kwam om af te rekenen en deels mijn beklag deed over het geringe tot geen aanbod van essentiële voedingsmiddelen was het antwoord : “We zijn niet beleverd omwille van de staking van gisteren” … Nu ja, als klant heb ik daar geen boodschap aan. Ik stel me ten stelligste de vraag in de organisatie binnen hun concern. Eén dagje staking en de winkel gaat plat, en blijkbaar hebben zij als groot bedrijf geen enkele backup optie om de meest dringende zaken doorheen de dag waarop er niet gestaakt word te gaan leveren aan hun filialen.

Ik vind het eerlijk gezegd hemeltergend ! De CEO van Delhaize zal wellicht uit de voorraadkamers een snelle hap huiswaarts kunnen meenemen, doch het plebs zal het geweten hebben … No food = No pleasure. We hebben het langzaamaan wel begrepen, Delhaize heeft nog niets bijgeleerd van de eerste dag staking die enkele weken geleden doorging, geen bijsturing gemaakt waar nodig … … …

Voor u zich vandaag vergaapt aan mijn blog en een kritische comment wenst te maken, weet dan dat ik opzich niets heb tegen de werknemers die ook wensen op te komen voor hun dagelijkse boterham. Het mogelijke vooruitzicht uw vaste job te verliezen is geen prettig gevoel, het leid tot ontevreden gevoelens binnen het personeel en hoe dan ook geeft het met terugwerkende kracht een negatieve invloed aan het imago van het bedrijf en de organisatie binnen een bedrijf.

Wie blijft ? Wie gaat ? Dit gaat niet enkel op naar het personeel die leeft in grote onzekerheid, doch het zijn tevens vragen die betrekking hebben op de filialen. Wie blijft ? Wie sluit ? 

Eén ding ben ik vandaag vergeten te doen … namelijk foto’s nemen van de lege schappen en rayons. Het zou een onwaarschijnlijk verhaal geweest zijn om die beelden te tonen aan de toekomstige kinderen en kleinkinderen. Stelt u zich voor : “Zo was het mijn zoon toen er in België één dag crisis was, het leken wel de oorlogsjaren uit de tijd van mijn Grootouders zaliger”

Plakkertje Plak

Ik ben gisteren ook mijn rantsoenzegels gaan aanschaffen.

Wees eerlijk, 0,30 cent (of 12,10 oude BFr) is toch veel geld om ze te plakken op een groene plastiek zak die ook dik 1 Euro kost

Ik veronderstel dat men dit noemt selecteren van budgetten …

Nu nog het afval optimaal selecteren. Waarom ?

Wel, het lijkt me dat een plastiek zak toch thuishoort in een blauwe zak

Of is een groene plastieken zak restafval ?

Image

bPost Goes Wrong

De facteur heeft sinds het posten van zijn eerste briefje ter vervanging van zendingen via een postduif inmiddels een wereld van veranderingen meegemaakt.

Het voetenwerk werd verzacht door het in gebruik nemen van de postfiets, en in onze 21ste Eeuw kan zowat elke postman en -vrouw beschikken over een motorfiets of scooter.

Dat noemt men een efficiënt gebruik van medewerkers en middelen. Ja, u hoort het goed “efficiënt”. bPost is nu een bedrijf ! Zonder efficiëntie kan een bedrijf niet overleven, het maakt correcte leveringen mogelijk, alle medewerkers staan met de neuzen in dezelfde richting en iedereen is fier en blij om te mogen en kunnen werken voor bPost.

Waar is de tijd van De Post ? Men zou beginnen mijmeren omwille van een vergane glorie !

In deze moderne tijd beschikt men over zowat alle hulpmiddelen om zijn “klanten” te bedienen. Men startte zelfs voor elk een GEO route op, zodat niemand nog verloren zou kunnen lopen. Om eerlijk te zijn, het leveren van brieven is sindsdien – zo lijkt het mij – nog nooit zo zwaar in de soep gedraaid.

Ik woon in een appartement en heb postbus 03. Op 3 opeenvolgende dagen heb ik inmiddels 3 maal zelf voor postman mogen spelen …

  • maandag : een brief bestemd voor appartement 13 trof ik aan in mijn brievenbus
  • dinsdag : een brief bestemd voor appartement 32
  • woensdag : een brief bestemd voor appartement 33

Ik kan mogelijks vooringenomen zijn, doch het roept bij mij vragen op naar de efficiëntie toe !

ZaMeMa

ZaMeMa … Het kan zo een nieuwe bedrijfsnaam zijn.

Once upon a time …

Een verhaal van Papa Reus en zoon Reus. Bedenker van het verhaal is Ogilvy & Mather, een gewaardeerd marketing- en publiciteitsagentschap opgericht in 1948 door David Ogilvy en werkzaam in een 450-tal kantoren in 120 landen. Mocht u enige affiniteit hebben met media en reclame dient u zeker het boek “Ogilvy over reclame” in uw verzameling te hebben. Sinds de oprichting van Ogilvy & Mather maken zij campagnes opgesteld volgens hun golden rule 

  • “De functie van reclame is om te verkopen en dat succesvolle reclame voor een product gebaseerd is op informatie over de consument”

De visie van David Ogilvy wordt sindsdien door vele andere agentschappen toegepast, alhoewel zij het niet graag zullen toegeven dat hun regel gebaseerd is op die van een ander. Het maakt dat hun portfolio behoorlijk wat bedrijven bevat om “U” tegen te zeggen

  • American Express
  • Amway
  • Coca Cola Compagny
  • Louis Vuitton
  • en ontelbare anderen …

Alhoewel de commercial waarover ik het vandaag heb pas één week te bekijken is op de Belgische tv, werd deze reeds in 2012 gemaakt voor het bedrijf Media Markt. De inhoud heeft als boodschap de gratis thuislevering van hun producten. De commercial start met een expliciete zichtbare verwijzing naar een ander bedrijf, namelijk Zalando. Een gevaarlijk concept in het wereldje omdat men zo het mededingingsrecht overtreedt. Men refereert niet enkel naar Zalando, maar brengt evenzo hun logo duidelijk in beeld. Bij de lancering van de commercial had Ogilvy & Mather CEO Thomas Strerath reeds een verduidelijking de wereld ingestuurd voor er enige heisa kon ontstaan, hij meldde dat de inhoud gemaakt werd uit respect en niet als parodie. Het maakte dat Zalando zich daarbij goed voelde en concludeerde dat zij fier waren dat een gigant hun succesvolle campagnes kopieerde.

Wie zei alweer “De functie van reclame is om te verkopen … …” ?

Inderdaad Ogilvy & Mather. Een oude vos verleert zijn streken nooit !