Make Love


Heb jij ook vaak dat onhebbelijk gevoel van “waar gaan we naartoe” ?

De wereld staat meer op zijn kop dan ooit tevoren. Er is meer onmin dan ooit tevoren. Onze “vredige” maatschappij, met alle voor en nadelen die een democratie heeft, is aan het ontsporen op zo’n wijze dat we dringend terug een “goede dag” dienen te gaan wensen als we iemand tegenkomen op straat.

Ik ben groot gebracht met verhalen hoe slecht het wel ging in de tijdsperiode waar mijn ouders nog tieners waren en mijn grootouders hardwerkende mensen waren. Ik ben opgegroeid in een tijd waar er schijnbaar overal wel ergens een oorlog werd uitgevochten, doch dat bleek toen allemaal te gebeuren in een land ver van ons vandaan. In ons Europa waren wij een beschaafd volk die oorlog hadden afgezweerd, want het was de generaties van toen reeds 2 keer overkomen en ze hadden beslist “nooit meer oorlog”.

Het is al langer dan vandaag, zelfs al diverse jaren dat ik mezelf erop betrap te denken aan honderdduizenden mensen die in de “Flower Power” periode zich manifesteerden tegen oorlog. Voor het eerst werd een bloem een symbool als teken van vrede tegenover het vuurwapen van de ander. Sommige van die manifestaties werden door politiemachten tot in de kiem gesmoord, want de bloemetjes mensen waren diegenen die opeens hun mond roerden … hun mening naar buiten brachten … sommigen in een extremere mate tegen het bestuursbestel … en ja er waren er ook die hiervoor enige hulp van drugs nodig hadden om zich ja dan neen tijdens hun roes te kunnen uiten.

Maar ach … “elk voordeel hebt zijn nadeel” zeggen ze dan.

Eén van de hoogtepunten uit die tijd werd “Woodstock”. Allemaal gelijkgezinde mensen die via muziek hun visie van liefde en de samenleving vorm wensten te geven. De jongeren van de huidige tijden kunnen zich niet voorstellen dat een concert meer dan 400.000 mensen op de been brengt. Allen met één doel, genieten van elkaar en genieten van muziek. “Peace and music” was niet enkel het motto van het gebeuren, het werd door vele illegale zeezenders als doel gebruikt om toegang te krijgen tot de toenmalige zoekende generatie. Peace, Love and Good Music.

Toen Tomorrowland uitgroeide tot een mega groot festival en ik de vele decors van de omkadering zag, dacht ik een flashback te hebben. Meer nog, een deel publiek kon zo uit een parallel verleden vandaan gekomen zijn … want zij hadden ook “bloemetjes” in het haar, gekleed met jurkjes, bloesjes, shirts etc die zo uit de kast leken te komen van hun grootouders. Woodstock “The Next Generation” ! Had u ook dat gevoel ?

Men zegt steeds dat de geschiedenis zich herhaalt … men zou het moeten gaan geloven. Wellicht is het een goed idee dat de organisatie van Tomorrowland zich aansluit aan die herhaling van de geschiedenis en hun event luid en duidelijk en met de grote trom organiseren als het festival van “Peace, Love and Good Music”. Het kan vele neuzen van de huidige zoekende en vaak onzekere generaties terug in dezelfde richting plaatsen. Ik zie er vele gezinnen op afkomen, ja inderdaad, zoon enof dochter samen met de Papa en Mama die zich voor even, voor één dag onttrekken aan de zorgen van alledag. Geen TV, geen radio, neen zelfs geen berichtgeving die ene dag … enkel samenzijn en genieten van het vredig moment met enige stomende muziek op de achtergrond.

Als straks de lente in het land is en de eerste bloemen jouw tuin sieren, pluk een bloemetje, stop het in uw haar en schreeuw luidkeels : “Make Love, Not War !”

Make Love Not War

Advertenties

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s