Make Love at TML

Iets later dan gepland maak ik toch even een review over het “Peace, Love and Good Music” festival, inderdaad Tomorrowland anno 2016

In vergelijking met vorig jaar waar men enkel muziek draait (DJ), blijkt iedere dj nu ook opeens MC (iemand die aankondigt) te zijn. Gek toch als één iemand de microfoon ter hand neemt, opeens iedereen dit navolgt. Ik was niet op het festival aanwezig, doch heb elke tv uitzending via 2BE gevolgd tijdens hun live verslaggeving. Mijn inziens heb ik niemand opgemerkt die kwaliteiten in huis had om het woord MC waardig te zijn. Maar goed het is hen vergeven, al heb ik er mijn bedenkingen bij als voormalig professioneel DJ MC. Tijden veranderen denk je dan maar.

Het is nog steeds noeste arbeid om als dj een gig klaar te stomen en deze aan het publiek van TML ten hore te brengen. Het phase knopje word gebruikt op elk einde van een plaat en ojee, het publiek vind dat toch zo speciaal … Tegenwoordig noemen ze dat “mixen” … Effenaf belachelijk dat alle bezoekers zakken vol Euro’s dienen te betalen voor een kaart, om een stel “wouldbe” djs te zien. Ze draaien, sommigen zonder zelfs de knop effectief aan te raken, dat het belachelijk word … Maar TML is een wereld gebeuren … Al ben ik 55, ik ben mee met de evolutie en erger me zot om die lui bezig te zien. Er waren “450 djs” aan de slag de voorbije TML … De grote namen vragen sommen geld voor een set van 30 minuten tot een uur waarvoor een gemiddelde Belg minstens een jaar moet voor werken … Ik snap dus niet hoe ze het geheel betaald krijgen, en merendeel komt met hun zgn privéjet aan … Snap wie snappe kan, niet te doen.

Het was mijn vak in het verleden, en in deze tijden heb ik ook dezelfde pro software die zij gebruiken … Welnu, met enig gevoel kan iedereen tegenwoordig mixen. Ik weet van een pro dj dat hij dit jaar niet hoefde aan te treden … omdat hij “anders” was dan de rest … Lees : Die man mixed “live” en niet via software, USB stick, of via de phase knop etc …

Wellicht was jij met jouw vrienden één van de aanwezigen opgemaakt met enige frivole kledij, zwaaiend met een vlag, een boodschap van hoop en liefde delend aan de stad en de wereld … en waarschijnlijk hadden tal van jouw vriendinnen enige opsmuk in het haar door middel van “bloemetjes”, het ultieme bewijs dat de sixties zijn revival doormaakt. Ach, ik vind dit zo lief, en dat meen ik ook. Als ik de talrijke foto’s bekijk krijg ik zowaar het gevoel dat ik wat gemist heb.

TML is een wereld op zich waar iedereen zich top voelt, inclusief de “decor vivant” die het geheel aanvullen om u te begeleiden in het goede gevoel die je dient door te maken. Het gegeven van decor vivant daar heb ik ervaring mee door mijn werk in het buitenland. Het roept bij mij enkel de vraag op of deze deelnemers hetzelfde gelukzalige gevoel ervaren tijdens hun inbreng bij het TML gebeuren. Door mijn ervaringen van weleer kan ik met een gerust hart zeggen “been there, done that”.

Tomorrowland word echt wel “The Elixir of Life”. Proef ervan met volle teugen, maak genoeg foto’s voor uw nageslacht en vertel hun over het fijne leven die om je heen gebeurde. We leven nu eenmaal in een tijd dat het overal wel ergens oorlog is, of een terreur aanslag gebeurd en we weinig hoop hebben dat we allemaal eindelijk eens vredig met elkaar kunnen samenleven. De “Tomorrowland Fantasy” blijft voor iedereen die zich nestelen in hun wereld van peins en vree.

2016 TML

 

Advertenties

Make Love

Heb jij ook vaak dat onhebbelijk gevoel van “waar gaan we naartoe” ?

De wereld staat meer op zijn kop dan ooit tevoren. Er is meer onmin dan ooit tevoren. Onze “vredige” maatschappij, met alle voor en nadelen die een democratie heeft, is aan het ontsporen op zo’n wijze dat we dringend terug een “goede dag” dienen te gaan wensen als we iemand tegenkomen op straat.

Ik ben groot gebracht met verhalen hoe slecht het wel ging in de tijdsperiode waar mijn ouders nog tieners waren en mijn grootouders hardwerkende mensen waren. Ik ben opgegroeid in een tijd waar er schijnbaar overal wel ergens een oorlog werd uitgevochten, doch dat bleek toen allemaal te gebeuren in een land ver van ons vandaan. In ons Europa waren wij een beschaafd volk die oorlog hadden afgezweerd, want het was de generaties van toen reeds 2 keer overkomen en ze hadden beslist “nooit meer oorlog”.

Het is al langer dan vandaag, zelfs al diverse jaren dat ik mezelf erop betrap te denken aan honderdduizenden mensen die in de “Flower Power” periode zich manifesteerden tegen oorlog. Voor het eerst werd een bloem een symbool als teken van vrede tegenover het vuurwapen van de ander. Sommige van die manifestaties werden door politiemachten tot in de kiem gesmoord, want de bloemetjes mensen waren diegenen die opeens hun mond roerden … hun mening naar buiten brachten … sommigen in een extremere mate tegen het bestuursbestel … en ja er waren er ook die hiervoor enige hulp van drugs nodig hadden om zich ja dan neen tijdens hun roes te kunnen uiten.

Maar ach … “elk voordeel hebt zijn nadeel” zeggen ze dan.

Eén van de hoogtepunten uit die tijd werd “Woodstock”. Allemaal gelijkgezinde mensen die via muziek hun visie van liefde en de samenleving vorm wensten te geven. De jongeren van de huidige tijden kunnen zich niet voorstellen dat een concert meer dan 400.000 mensen op de been brengt. Allen met één doel, genieten van elkaar en genieten van muziek. “Peace and music” was niet enkel het motto van het gebeuren, het werd door vele illegale zeezenders als doel gebruikt om toegang te krijgen tot de toenmalige zoekende generatie. Peace, Love and Good Music.

Toen Tomorrowland uitgroeide tot een mega groot festival en ik de vele decors van de omkadering zag, dacht ik een flashback te hebben. Meer nog, een deel publiek kon zo uit een parallel verleden vandaan gekomen zijn … want zij hadden ook “bloemetjes” in het haar, gekleed met jurkjes, bloesjes, shirts etc die zo uit de kast leken te komen van hun grootouders. Woodstock “The Next Generation” ! Had u ook dat gevoel ?

Men zegt steeds dat de geschiedenis zich herhaalt … men zou het moeten gaan geloven. Wellicht is het een goed idee dat de organisatie van Tomorrowland zich aansluit aan die herhaling van de geschiedenis en hun event luid en duidelijk en met de grote trom organiseren als het festival van “Peace, Love and Good Music”. Het kan vele neuzen van de huidige zoekende en vaak onzekere generaties terug in dezelfde richting plaatsen. Ik zie er vele gezinnen op afkomen, ja inderdaad, zoon enof dochter samen met de Papa en Mama die zich voor even, voor één dag onttrekken aan de zorgen van alledag. Geen TV, geen radio, neen zelfs geen berichtgeving die ene dag … enkel samenzijn en genieten van het vredig moment met enige stomende muziek op de achtergrond.

Als straks de lente in het land is en de eerste bloemen jouw tuin sieren, pluk een bloemetje, stop het in uw haar en schreeuw luidkeels : “Make Love, Not War !”

Make Love Not War