Horeca Anekdote

Doet me denken aan een anekdote uit de tijd van mijn zaak te Limburg.
Buiten seizoen deed ikzelf en alleen het terras etc …
Op een dag zit er een klant en zij begint tegen de “garçon” te roepen en te klagen dat het geen gezicht heeft, gejammer tot en met.
Zegt ze opeens “Ik wens de patron te spreken NU” …
Ik ben binnen gegaan, heb mijn plateau op mijn toog gezet, ben terug buiten gegaan en vroeg aan de vrouw “Mevrouw u had om mij gevraagd ?“.
Ik WIL de patron spreken !!!
Ik zei haar : Inderdaad mevrouw, ik ben de patron.
Ik heb niet meer dienen te zeggen.
Verontschuldigingen van haar zijde van boven tot onder.
De vrouw heeft de rest van de namiddag “blijven” zitten op mijn terras, heeft met regelmaat besteld en zat tegen andere klanten wederom maar te zeggen hoe goed het was in mijn zaak …
De vaste klanten op het terras zaten er heimelijk om te lachen

horeca_06

Advertenties

Competenties enzo

Voor ik, als Westvlaming, in de jaren 90 richting Limburg vertrok om daar een zaak te starten kende ik de uitdrukking een kat een kat noemen niet …

Ik heb ook sinds lang geleerd dat de “big shots” groot blijven doen zolang ze niet van hun voetstuk, hun zetel of troon gestoten worden door iemand met nog meer bizarre ideeën.

In de wereld van marketing en management is het zo dat één regel steeds blijft opgaan, alhoewel van deze regel nooit gewag word gemaakt in de pers, media etc … Het zou vélen en echt wel velen heel fel schaden in de uitoefening van hun functie.

De regel is :

  • “De hoogste functie die iemand in zijn bestaan uitoefent is de functie waarvoor die persoon net een tekort heeft aan competenties om die functie naar behoren te kunnen invullen” 

Moraal van het verhaal :

Er zijn dus véél would’be’s die het ons, met welk middel ook, aan onze baard smeren, alhoewel zijzelf vaak geenszins een zinnig antwoord kunnen plaatsen op vragen die hun gesteld worden mbt een onderwerp die hun sector rechtstreeks aanbelangd.

In Limburg had ik een oudere klant met zijn eigen levenswijsheid.

Hij zei vaak in zijn dialect “zwiegen en ja-knikken”

en om eerlijk te zijn, die man met zijn volkswijsheid had overschot van gelijk.

Image