De Radiocentrale

De Radiocentrale werd te Roeselare opgericht dd 1934. Zij vierden hun 40-jarig bestaan in 1974.
Toen mijn moeder nog een jonge vrouw (geboren 1927) was bestond er in Roeselare een kabelradio die te horen was in zowat alle huizen.
De naam was “De Radiocentrale“.
Elk huis had een bakje met 4 kanalen waarbij stand 4 het kanaal was van De Radiocentrale.
Mijn moeder vertelde wel vaker over haar zondagavonden die zij doorbracht in hun studio gelegen aan de huidige Botermarkt (cfr tussen huidig politiekantoor en stadhuis).
Op zondagavond was er een verzoekjes programma en de radiomaker van dienst diende zijn programma te doen.
Bij het voorlezen van een verzoekje diende hijzelf snel de volgende plaat klaar te zetten want er was maar 1 draaitafel aanwezig + 1 micro.
In de jaren 60 werd de studio verhuisd naar de winkel De Radiocentrale in de Manestraat (cfr : de zaak Ballière van oprichter Oscar Ballière ), waar het werd ondergebracht in een kamer achter de toonbank van de winkel.
Jammer genoeg was in de tijd van De Radiocentrale nog geen sprake van populaire vormen van “Kodaks”, en noch minder vind men informatie erover terug op het internet, uitgezonderd de info op onderstaande link afkomstig van de Erfgoedbank Midwest.
Het lijkt een deel vergane glorie waar geen bewijzen van zijn achtergelaten.
Zou iemand in zijn archief nog een foto hebben van de studio waar de programma’s werden gemaakt ?

De Radiocentrale – Erfgoedbank Midwest

1965 10 28 De Radiocentrale Bestuur en Medewerkers

1953 Radio Omroep - Kruis van Lotharingen

Advertenties

Pa Zijn Top10

Via dit blog heb ik nog niet echt veel geschreven over wijlen mijn Pa, mijn vader.

Daar ik elke week “trouw” deelneem aan het invullen van een Top10 via de website van Nipper.be kom ik vaak tot vaststellingen die betrekking hebben op muziek waarbij men denkt … “Oo die plaat werd toen voor het eerst uitgebracht” of “Kijk nu, ik was toen pas 9 en reeds gek op die plaat” etc etc …

Deze week kiest Nipper.be de 10 favoriete platen uit de periode 1930-39. Lang van voor mijn tijd dus, doch ik ben muziek met de paplepel ingegoten dus weinig zaken zijn me echt vreemd. Doch deze week keek ik toch even op waarbij ik een projectie kreeg van wat mijn Pa weleens ten hore bracht.

Gek eigenlijk want … Hij was geboren in 1930, was volgens ons allemaal volstrekt niet muzikaal, afgezien dat hij bijzonder op zijn vingers kon fluiten. Doch bij het nakijken en aanklikken van deze lijst dien ik vast te stellen dat mijn Pa “wel” muzikaal was. Nummers uit zijn geboortejaar tot hij net geen tiener was. Dus hadden ze bij hem thuis of een vroege goede versie van een radio, of had hij dus wel een goed muzikaal gehoor.

Zo zie je maar, elke dag kan men iets anders én nieuw ontdekken.

Hieronder vind je de Top10 van favorieten van wijlen mijn Pa, inclusief het jaartal

  • Bob Scholte – Ik heb een huis met een tuintje gehuurd (1938)
  • Judy Garland – Over the rainbow (1939)
  • Liane Haid – Adieu, mein kleiner Gardeoffizier (1930)
  • Rina Ketty – J’attendrai (1938)
  • Willy Derby – Heidewitzka (1937)
  • Tino Rossi – Marinella (1936)
  • Charles Trenet – Boum ! (1938)
  • Ray Ventura – Tout va très bien madame la marquise (1936) 
  • Will Glahé & His Orchestra – Beer barrel Polka (1938) (accordeon versie)
  • Nat Gonella – Oh Mona (1931) (Heruitgebracht in 1975) 

Herinneringenlijst van weleer, die zo blijkt muziek te zijn ook van “voor zijn tijd”.

  • Kees Pruis – Twee ogen zo blauw (1929)
  • Richard Tauber – Ich küsse ihre Hand, Madame (1929)
  • Emilio DeGogorza – O sole mio (1908)
  • Félix Mayol – Viens poupoule (1902)
  • John McCormack – It’s a long way to Tipperary (1915) 

Nipper.be is een aanrader voor iedereen die van ver of dichtbij iets te maken heeft met muziek. Of je nu zelf muzikant bent, in de media actief bent, of als je simpelweg een muziekfanaat bent.

Peters van deze website zijn ondermeer : Jo met de Banjo, Michel Follet en Gust De Coster. De website word beheert door Jempi Vanhorenbeek.

Nipper.be“Een ode aan alle leuke muziek uit de 20ste eeuw”

1930 - 1939 Pa zijn favorieten (Top10)

Heatwave

… en ze hebben er toen een liedje over gemaakt anno 1976. Herinnert u zich nog “Heatwave – Boogie Nights” ?

We mogen niet klagen hé …

Straks donder en weer regen en de Belg gaat dan weer klagen dat ze geen zomer hebben.

In 1996 was de maand April van start tot einde kurkdroog, ik woonde toen in Limburg (Herk-de-Stad) … maar daar spreekt geen mens meer over alhoewel het toen precies 20 jaar geleden was na de “hete zomer” van 1976.

In 1996 heeft het vanaf Mei tot medio Juli dan geregend en gehageld dat de oogst van menig fruitboer naar de knoppen was (één van hun slechtste oogsten in decennia).

Nu zijn we terug zowat 20 jaar verder en we hebben weer een warme periode te pakken, doch nu wijt men het aan global warming, iedereen moet zich insmeren van kop tot teen, en zoals elk jaar als het eens even warm is zegt de weerman “genoeg drinken, uit de zon blijven etc etc”

Ik bedoel maar, in 1996 had ik te Limburg in 1 maand van 30 dagen zowat mijn ganse seizoen reeds goedgemaakt met “massa’s” klanten op mijn terras, en daarna diende de echte zomer en stroom van toerisme nog te beginnen (bouwverlof = vanaf medio Juli etc +Augustus). Ik heb toen een seizoen gehad tot de eerste 2 weken van Oktober.

Maar inderdaad in Mei & Juni had ik zogoed als geen winst verder opgebouwd, anders was 1996 een waarlijk superjaar geweest.

2017 06 19 Roeselare 19u - 31 graden

De Eerste Keer

Vandaag, 1 jaar terug overleed mijn Ma om 8u41

Het was een jaar vol van “de eerste keer”
De eerste keer je eigen verjaardag alleen doorbrengen
De eerste keer alle feestdagen alleen doormaken
De eerste keer Kerst en Nieuwjaar meemaken … alleen

Dit eerste jaar zijn een aantal mensen mij blijven steunen, inclusief mijn eigen familie. Van vele anderen kan dit echter niet gezegd worden.

Uit het oog, uit het hart ?

IM MyMom

Do The Shuffle

De haan blijft bestaan, de kippen worden geslacht.

Het is een zin die ik net verzonnen heb, maar mijn beeld van het politiek landschap weergeeft.

In de loop van de jaren 80 kon, zou en mocht een politieker, welke functie zij ook hadden, zich niet meer in- / vermengen met zogenaamd “advies” naar bedrijven toe. Men noemde dat de “nieuwe politieke cultuur“. In de praktijk was het in ons land meer dan gebruikelijk indien een burger een probleem had dit te gaan bespreken, op café of op hun kantoor, met hetzij een burgemeester, een schepen of een gemeenteraadslid van een stad. Welk probleem zich ook aandiende, men “zou” zorgen dat het in orde kwam … niet “op orde“, maar “in orde“. Het was de doodgewoonste zaak om bij het zoeken naar een job iemand uit de politieke gemeenschap als “referentie” op een CV te plaatsen, als men wist dat de werkgever enige sympathie had voor een man of vrouw uit de politiek. Als dat geen vruchten afwierp, dan was er wel altijd iemand binnen de kennissenkring die dat wel eens zou regelen voor jou … “Ik zal er eens van klappen met hem / haar, dat komt goed man, maakt u maar geen zorgen“.

Sindsdien leven wij in 2017, zowat “30 jaar na dato“, en wat blijkt ? Heren en dames uit diezelfde politieke wereld vertegenwoordigen ons nog steeds. Waar men het maar kan bedenken, hetzij in bedrijven die participeren met ons land, bestuursraden allerhande en evident organisaties die rechtstreeks gelinkt zijn met een stad of gemeente, vertegenwoordiging in een politieraad en andere organen is omwille van “veiligheidsbelangen” en aanverwanten nu eenmaal aangewezen, en ik ben van mening dat de modale burger daar begrip voor heeft.

Politiek bedrijven is een intense job, interesse die bij velen vaak gegroeid is in hun tienerjaren omwille van “een passie” om mensen te kunnen vertegenwoordigen. Uit die passie groeit vaak meer, hetzij de stap zetten naar een politieke partij, opkomen in de verkiezingen … om zich hoe dan ook te blijven profileren als diegene die het met jou goed voorheeft. Wie in de politiek wenst te gaan omwille van idealisme vanuit “eigen” ideeën om anderen erop te wijzen dat men totaal verkeerd bezig is, is er vaak aan voor de moeite nog voor zij eraan beginnen, zij worden vaak net niet verkozen of de bevolking heeft het niet zo voor die nieuwe invalshoek. Met andere woorden men moet zowaar met kopje onder in het badwater gevallen zijn om deel te gaan uitmaken als “vertegenwoordiger des volks“.

Nu ja, de vernieuwing van de politieke cultuur heeft ons weinig bijgebracht. Steun uitspreken om iemand aan een job te helpen kan nog steeds niet (meer), maar het trendy woord “advies” geven kan wel, meer zelfs het word gevraagd en wees niet bang, u wordt er dik voor vergoed. Niemand die zich daar vragen bijstelde, tot in de voorbije 3 decennia van linker- of rechterzijde, of vanuit welke partij ook, opeens iemand opdook die het politieke spel wel iets te doordravend speelde. Een advies geven / uitbrengen naar een bedrijf toe, heeft me dunkt toch een zekere “vooringenomenheid” op te maken beslissingen. Niemand is zo consequent om wat hij / zij van horen zeggen  heeft, niet te gaan verwerken in een advies … Zo is en blijft men zeker geloofwaardig en heeft een groot bedrijf of organisatie de bijna zekerheid dat te nemen beslissingen wel gehoor zullen vinden … “als men het zo of zo aan boord legt“.

De vele “verkozenen des volks” zijn dus nog steeds goed bezig, alhoewel het me lijkt dat dit minder en minder ten voordele is van de modale burger. De burger heeft er feitelijk ook geen zicht op wat om hen heen allemaal gebeurd, tot het wéér maar eens “uitkomt“. Dan is het kot te klein. De vaak tot misdadiger herleide man / vrouw word dan maar “geofferd” ten voordele van het algemeen belang.

De haan blijft dus bestaan, de kippen worden geslacht“.

Het is gelukkig geen typisch Belgisch verschijnsel. Na exact 1 maand presidentschap in de USA lijkt het me dat ze daar nog nooit voorheen zo’n stoelendans hebben beleefd. Sommigen verzaken aan de uitoefening van een ambt, anderen keren hun hoedje naar de wind en zijn het opeens niet zo zeker meer. Het mooie “Witte Huis” zal wellicht elke dag flink gepoetst worden, maar ik denk dat de “housekeeping” méér te poetsen heeft dan ooit tevoren.

Waar een klein land groot kan in zijn.

politiek-vlaanderen