Belgian Music The Best


Ik werd een beetje groen van colère toen ik straks een bericht van een mede-blogger aan het lezen was. Hij is een singer/songwriter, heeft een pracht van een stem … maakt dus ook goede muziek … en kan mijn inziens zo internationaal doorbreken.

Hij bracht eveneens een zomer singel uit, die zo blijkt, niet gedraaid word op de Belgische, en in dit geval Vlaamse zenders (in deze, lokale en regionale stations buiten beschouwing gelaten). Quote : “Ondanks de vele positieve reacties van het publiek is er geen enkele nationale radiozender die de single wil opnemen in de playlist”. 

Nochtans hoor ik als de dag van gisteren een zekere Minister van Media tijdens interviews op nationale tv stations verkondigen dat iedereen een percentage producties van eigen bodem dient op te nemen in hun playlist. Voor de enkelingen die nimmer hoorden over een playlist, dit is de lijst van te spelen nummers/platen tijdens een radio uitzending. Radiomakers ten lande verenig u !

… en hierbij heb ik het specifiek over radiomakers, … een vreemd gevoel begint mij te bekruipen of er in feite nog competente djocks aan de knoppen zitten, of als menigeen blind, volgend als een kudde schapen en ja-knikkend de leader die het eens zal komen te vertellen blijvend zal volgen …

Radio maken is een volks gebeuren, maar eveneens een medium die zich richt naar het volk. Elk station heeft sinds decennia hun eigen format, hun eigen gezicht afgestemd op hun doelpubliek. Ik ben de eerste om dit te beamen, want ik volg het wereldje van heel nabij sinds 1978. Doch middels alle criteria die men van hogerhand dient op te leggen (jammer dat het zover is gekomen) surfen de guys en girls van radioland hun eigenste koers following the leader of the band.

Lieve mensen in radioland, radio maak je met je hart, met een deeltje van je ziel die je afstaat aan jouw luisteraar, je maakt mensen voor even gelukkig … en ja, ik heb alle begrip dat we al lang niet meer leven in verzoekjesland waar één luisteraar je ganse playlist kan gaan bepalen. We leven vandaag, doch The Spirit van radiomaken moet je koesteren alsof het je enige liefde is.

Wie keek reeds eens mee via een webcam tijdens een radioshow ? Ah, ik denk zogoed als iedereen. Vraag : Wat heb je gezien, wat viel jou op, welk gevoel kreeg je daarbij ? Iedereen is het er over eens dat we in het digitale tijdperk leven, en software programma’s zoals Traktor, Adobe Audition, StationPlaylist Studio, ProppFrexx ea radio maken vaak een beetje een te clean beeld laat afstralen op de inhoud … en als je het gebeuren gaat mee volgen via hun webcam het er voor de luisteraar vaak moet uitzien als : “radiomaker zet de schuiver open en spreekt, volgende plaat start, radiomaker gaat de studio uit en de daaropvolgende plaat start evenzo automatisch”. Voelt u zich dan niet een heel klein beetje bij de neus genomen ?

Welnu, dierbare lezer en luisteraar, dat is nu een playlist. Alles word deskundig in het zendschema geplaatst en word op de juiste tijd netjes ten hore gebracht aan de Natie. Maar wie stelt die playlist nu samen ? Eenvoudig : een raad buigt zich tijdens hun wekelijkse meeting over de inhoud … wie wel, wie niet … Zij alleen beslissen over wat jij te horen krijgt tijdens de toffe radioshows die je beluistert op de werkplaats, thuis of tijdens die vervelende poetsbeurt. Jammer hé, want voor een verzoekje hebben we nu net even geen tijd meer, want the automatic pilot heeft alles voor jou reeds netjes gepland.

Jij bent een die hard fan van jouw idool, maar no way, jouw lieveling zal de revue niet passeren, en ik heb het donkerbruin vermoeden dat hoe meer jouw idool aangevraagd word, hoe minder de radiomakers geneigd zijn om die te draaien. Nochtans jouw favoriete idool waar je zo fan van bent leeft bij de gratie Gods van zijn/haar auteursrechten. Dat is het loonzakje die een artiest wordt uitgekeerd door diensten als Sabam, Simim ea

Nog niet overtuigd ? Als afsluiter deel ik met u een waar gebeurd verhaal, het gebeurde een paar maanden geleden – net voor de zomer. Iemand uit mijn contactenlijst maakt een release van een nieuwe track. Deze track werd tot nu geremixed door een 7-tal grote namen uit het internationale dj wereldje en werd inmiddels uitgebracht als worldwide release op een 10-tal compilatie CD’s. Een mens zou voor minder veronderstellen dat die artiest een bullseye van een hit te pakken heeft. Het nummer werd dus voorgesteld aan Q-Music en MNM …. en hoop doet leven, nietwaar.

  • bij een eerste contact meldde men de artiest, stuur ons het nummer door, we bespreken het tijdens onze wekelijkse meeting van de playlisten, en je hoort nog wat van ons
  • 3 maanden later, nadat nog geen enkele feedback werd overgemaakt aan de artiest, neemt de artiest terug contact op. Antwoord : stuur ons het nummer door, we bespreken het tijdens onze wekelijkse meeting … … …

Dit noem ik de mensen met een kluitje in het riet sturen. Probleem is, het is niet enkel die ene artiest, het is evenzo mijn mede-blogger, maar ook jouw idool – die jij gaat bekijken waar ten lande er ook maar een optreden is – die hetzelfde ervaart.

Vaak lijkt het me dat er een soort Back to the past movement nodig blijkt te zijn, die ons terugbrengt naar de jaren 70 … Toen waren ook een Mi Amigo, Noordzee, Veronica en talrijke andere initiatieven nodig om artiesten airplay te geven waar ze recht op hadden.

ter info : WIKI 27.03.2003WIKI 26.05.2010de mede-blogger

Advertenties

2 thoughts on “Belgian Music The Best

  1. Radio is verworden tot het draaien van muziek om de luisteraar van het ene reclameblok naar het andere reclameblok te slepen. We hebben betere tijden gekend. In een ondertussen ver verleden. ‘DJ’s’ maakten persoonlijk werk van hun programma en waren heel bewust bezig met wat ze zouden draaien en hoe ze het in mekaar deden passen: zowel de muziek en wat ze te vertellen hadden. Eigenheid is, vooral bij de ‘nationale’ zenders ver te zoeken. Wat vreemd toch als een van die zenders een festival sponseren, er plots platen worden gedraaid van groepen en namen waar geen kat ooit heeft van gehoord… totdat blijkt dat deze in kleine letters op die festivalaffiche staan tussen de grotere namen. Een louter ‘commerciële’ deal dus. Na het festival verdwijnt die volslagen onbekende groep meteen in het donker archief. Om dan nog niet te spreken van ‘inteelt’ bij de radio. Steeds dezelfde artiesten die tot vervelens toe opduiken in panels en gesprekken en in vriend-gerelateerde programma’s. Je voelt dat er geen nieuwelingen getolereerd worden. Tenzij ze noodgedwongen moeten omdat ze ergens goed hebben gescoord bij bv TheVoice of andere contest. En wees gerust; die ‘nieuwelingen’ worden even snel afgevoerd als dat ze werden opgevoerd.

  2. door een overaanbod van radiozenders zowel op radio als op internet ziet met door de bomen het bos niet meer. Ik hoop eerder op een terugkeer naar de vroege jaren 1980 toen iedereen alles kon draaien vanop een zolderkamertje ofzo en toch een vast publiek had. Nu is het allemaal te gelikt en commercieel. Probeer daar maar als “kleine” artiest eens binnen te komen zonder “lange arm”.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s